Od 2 sierpnia 2026 r. stosuje się obowiązki przejrzystości określone w art. 50 AI Act. Nie oznacza to jednak, że każdy tekst, obraz, film, nagranie lub materiał reklamowy przygotowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji musi zostać oznaczony.
Obowiązek oznaczania treści AI zależy przede wszystkim od roli przedsiębiorcy, rodzaju wykorzystywanego systemu, charakteru materiału oraz sposobu jego publikacji. Inne wymagania dotyczą dostawcy systemu generatywnego, który odpowiada za techniczne oznakowanie i wykrywalność wyników, a inne podmiotu stosującego AI, który publikuje deepfake lub określony tekst dotyczący sprawy interesu publicznego.
Art. 50 AI Act obejmuje także informowanie o kontakcie z chatbotem, stosowaniu systemów rozpoznawania emocji lub kategoryzacji biometrycznej oraz o tym, że określone materiały zostały wygenerowane albo stanowią treści zmodyfikowane przez AI. W artykule wyjaśniamy, kiedy wymagane jest oznaczanie treści generowanych przez AI, kto odpowiada za wykonanie obowiązku i jak prawidłowo przekazać informację odbiorcy.
Oznaczanie treści AI – od kiedy stosuje się art. 50 AI Act?
Art. 50 AI Act stosuje się od 2 sierpnia 2026 r. Od tego dnia dostawcy i podmioty stosujące określone systemy AI muszą realizować obowiązki przejrzystości dotyczące m.in. informowania o kontakcie z AI, technicznego oznaczania treści, stosowania systemów rozpoznawania emocji, deepfake’ów oraz wybranych tekstów publikowanych w sprawach interesu publicznego.
Nie wszystkie obowiązki stosuje się jednak od tej daty w takim samym zakresie. Ograniczony okres przejściowy przewidziano dla art. 50 ust. 2 AI Act. Dostawcy systemów generujących syntetyczne dźwięki, obrazy, wideo lub tekst, które zostały wprowadzone do obrotu przed 2 sierpnia 2026 r., mają czas na zapewnienie maszynowego oznaczania i wykrywalności wyników do 2 grudnia 2026 r. Wynika to z art. 111 ust. 4 AI Act, dodanego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/1744.
Nie oznacza to przesunięcia całego art. 50 AI Act ani wszystkich obowiązków związanych z oznaczaniem treści AI. Okres przejściowy nie obejmuje obowiązków dotyczących informowania o interakcji z systemem AI, stosowania systemów rozpoznawania emocji ani ujawniania deepfake’ów i określonych tekstów przez podmioty stosujące.
Komisja Europejska wyjaśnia również, że treści wygenerowanych przed 2 sierpnia 2026 r. nie trzeba oznaczać wstecznie. Obowiązek oznaczania treści generowanych przez AI należy zatem oceniać z uwzględnieniem daty wprowadzenia systemu do obrotu, roli przedsiębiorcy oraz rodzaju publikowanej treści.
Więcej o harmonogramie stosowania rozporządzenia można przeczytać w artykule: AI Act – od kiedy obowiązuje i jakie znaczenie ma dla przedsiębiorców?
Czy każdą treść wygenerowaną przez AI trzeba oznaczać?
Nie. Art. 50 AI Act nie wprowadza obowiązku oznaczania każdej treści AI ani dodawania informacji „wygenerowano przez AI” do każdego tekstu, obrazu, nagrania lub filmu przygotowanego przy użyciu ChatGPT, generatora grafiki albo innego narzędzia.
To, czy wymagane jest oznaczanie treści generowanych przez AI, zależy przede wszystkim od rodzaju systemu i materiału, roli danego podmiotu oraz sposobu wykorzystania treści. Poszczególne obowiązki mogą obciążać dostawcę systemu AI albo przedsiębiorcę, który korzysta z systemu i udostępnia jego wyniki odbiorcom.
| Sytuacja | Podmiot odpowiedzialny | Obowiązek wynikający z art. 50 AI Act |
| Bezpośrednia rozmowa z chatbotem, awatarem lub asystentem AI | dostawca systemu | poinformowanie osoby, że prowadzi interakcję z AI, chyba że jest to dla niej oczywiste |
| System generuje syntetyczny tekst, obraz, dźwięk lub wideo | dostawca systemu | techniczne oznakowanie wyniku w formacie nadającym się do odczytu maszynowego i zapewnienie jego wykrywalności |
| Stosowanie systemu rozpoznawania emocji lub kategoryzacji biometrycznej | podmiot stosujący | poinformowanie osoby fizycznej o stosowaniu wobec niej systemu |
| Publikacja materiału stanowiącego deepfake | podmiot stosujący | czytelne ujawnienie, że materiał został wygenerowany lub zmodyfikowany przez AI |
| Publikacja tekstu dotyczącego sprawy interesu publicznego | podmiot stosujący | ujawnienie udziału AI, chyba że zastosowanie znajduje wyjątek dotyczący weryfikacji przez człowieka lub kontroli redakcyjnej |
Obowiązki te wynikają odpowiednio z art. 50 ust. 1–4 AI Act i nie powinny być ze sobą utożsamiane. Techniczne oznakowanie wyniku systemu przez jego dostawcę jest czymś innym niż widoczna lub słyszalna informacja przekazywana osobie, która zapoznaje się z deepfake’em albo inną treścią objętą obowiązkiem ujawnienia.
W praktyce obowiązek oznaczania treści AI nie zależy wyłącznie od tego, czy podczas tworzenia materiału wykorzystano sztuczną inteligencję. Konieczna jest również analiza, kto korzystał z systemu, jaki materiał powstał, czy stanowi on treść wygenerowaną lub treść zmodyfikowaną przez AI oraz w jakim celu i kontekście zostanie opublikowany.
Kogo dotyczą obowiązki z art. 50 AI Act?
Obowiązki określone w art. 50 AI Act dotyczą przede wszystkim dwóch grup podmiotów: dostawców systemów AI oraz podmiotów stosujących takie systemy. Prawidłowe ustalenie roli przedsiębiorcy ma zasadnicze znaczenie, ponieważ od niej zależy, kto odpowiada za techniczne oznaczanie treści AI, a kto za przekazanie czytelnej informacji osobom mającym kontakt z systemem lub jego wynikami.
Dostawcą jest podmiot, który rozwija system AI albo zleca jego rozwój, a następnie wprowadza go do obrotu lub oddaje do użytku pod własną nazwą lub znakiem towarowym. Podmiot stosujący wykorzystuje natomiast system AI pod swoją kontrolą w ramach prowadzonej działalności. Nie obejmuje to osoby fizycznej korzystającej z systemu wyłącznie w ramach osobistej działalności pozazawodowej.
Ta sama firma może występować jednocześnie w obu rolach. Przykładowo przedsiębiorca korzystający z gotowego generatora treści będzie zazwyczaj podmiotem stosującym. Jeżeli jednak opracuje własny system albo zleci jego stworzenie i udostępni go klientom pod własną nazwą, może zostać uznany również za dostawcę. Dlatego zakres odpowiedzialności za oznaczanie treści generowanych przez AI należy ustalać na podstawie rzeczywistego sposobu stworzenia, udostępnienia i wykorzystywania danego systemu.
Więcej o organizacji korzystania ze sztucznej inteligencji w przedsiębiorstwie można przeczytać w artykule: AI w firmie – jakie obowiązki ma przedsiębiorca?
Jakie obowiązki przejrzystości przewiduje art. 50 AI Act?
Art. 50 AI Act przewiduje kilka odrębnych obowiązków przejrzystości. Dotyczą one nie tylko oznaczania treści AI, lecz także informowania o bezpośrednim kontakcie z systemem AI oraz o stosowaniu systemów rozpoznawania emocji i kategoryzacji biometrycznej. Zakres obowiązku zależy od rodzaju systemu oraz od tego, czy przedsiębiorca występuje jako jego dostawca, czy podmiot stosujący.
Chatboty i systemy wchodzące w interakcję z człowiekiem
Dostawca systemu AI przeznaczonego do bezpośredniej interakcji z osobami fizycznymi powinien zaprojektować i rozwinąć go w taki sposób, aby użytkownik wiedział, że komunikuje się ze sztuczną inteligencją. Obowiązek ten nie ma zastosowania, jeżeli kontakt z AI jest oczywisty z perspektywy osoby dostatecznie poinformowanej, uważnej i ostrożnej, z uwzględnieniem okoliczności oraz kontekstu korzystania z systemu.
Informacja o interakcji z AI powinna zostać przekazana w sposób jasny i wyraźny najpóźniej na początku pierwszej interakcji. W praktyce komunikat może pojawić się w oknie czatu, przy nazwie wirtualnego asystenta albo w formie informacji głosowej. Samo zamieszczenie wzmianki w regulaminie lub polityce prywatności może być niewystarczające, jeżeli użytkownik nie otrzymuje jej bezpośrednio podczas korzystania z systemu.
Maszynowe oznaczanie treści generowanych przez AI
Art. 50 ust. 2 AI Act dotyczy dostawców systemów AI, w tym systemów AI ogólnego przeznaczenia, generujących syntetyczne treści audio, obrazy, wideo lub tekst. Dostawcy powinni zapewnić, aby wyniki systemu były oznakowane w formacie nadającym się do odczytu maszynowego i możliwe do wykrycia jako sztucznie wygenerowane lub zmanipulowane.
Jest to przede wszystkim techniczny obowiązek oznaczania treści AI. Może być realizowany przy wykorzystaniu metadanych, znaków wodnych lub innych mechanizmów pozwalających ustalić pochodzenie materiału. Zastosowane rozwiązania powinny być skuteczne, interoperacyjne, solidne i niezawodne, z uwzględnieniem technicznej wykonalności, rodzaju treści, kosztów wdrożenia oraz aktualnego stanu wiedzy technicznej.
Obowiązek ten nie obejmuje systemów pełniących wyłącznie funkcję wspomagającą standardową edycję ani takich, które nie zmieniają istotnie danych wejściowych lub ich znaczenia. Nie każda korekta tekstu, obrazu czy nagrania prowadzi więc automatycznie do powstania treścizmodyfikowanej przez AI objętej obowiązkiem maszynowego oznakowania.
Rozpoznawanie emocji i kategoryzacja biometryczna
Podmiot stosujący system rozpoznawania emocji lub system kategoryzacji biometrycznej powinien poinformować osoby fizyczne, wobec których system jest wykorzystywany, o fakcie jego stosowania.
Obowiązek informacyjny może powstać zarówno wtedy, gdy system analizuje osobę w czasie rzeczywistym, jak i wtedy, gdy ocena następuje później, na podstawie wcześniej zgromadzonego obrazu, nagrania lub innych danych. Nie wystarczy zatem przyjąć, że art. 50 AI Act obejmuje wyłącznie systemy działające bezpośrednio w obecności osoby poddawanej analizie.
Art. 50 ust. 2 AI Act – których systemów dotyczy okres przejściowy do 2 grudnia 2026 r.?
Okres przejściowy do 2 grudnia 2026 r. nie dotyczy wszystkich systemów AI ani wszystkich obowiązków związanych z oznaczaniem treści AI. Obejmuje wyłącznie dostawców systemów AI, w tym systemów AI ogólnego przeznaczenia, które:
- generują syntetyczne dźwięki, obrazy, materiały wideo lub tekst;
- zostały wprowadzone do obrotu przed 2 sierpnia 2026 r.
Dostawcy tylko takich systemów mają czas do 2 grudnia 2026 r. na zapewnienie zgodności z art. 50 ust. 2 AI Act, czyli na wprowadzenie maszynowego oznakowania wyników oraz mechanizmów umożliwiających wykrycie, że treść została wygenerowana lub zmodyfikowana przez AI.
W przypadku systemów wprowadzanych do obrotu od 2 sierpnia 2026 r. wymagania wynikające z art. 50 ust. 2 AI Act powinny być spełnione już od momentu wprowadzenia systemu do obrotu lub oddania go do użytku.
Termin 2 grudnia 2026 r. nie obejmuje podmiotów, które jedynie korzystają z gotowych narzędzi AI, ani pozostałych obowiązków przejrzystości. Nie przesuwa w szczególności obowiązków dotyczących informowania o interakcji z chatbotem, stosowania systemów rozpoznawania emocji ani ujawniania deepfake’ów i określonych tekstów dotyczących spraw interesu publicznego. Te obowiązki stosuje się od 2 sierpnia 2026 r.
Kiedy obraz, nagranie lub film jest deepfake’iem i wymaga oznaczenia?
Nie każdy obraz, film lub materiał dźwiękowy wygenerowany albo zmodyfikowany przez AI jest deepfake’iem. O takiej kwalifikacji decyduje przede wszystkim podobieństwo do rzeczywistego lub wiarygodnie przedstawionego pierwowzoru oraz możliwość wprowadzenia odbiorcy w błąd co do autentyczności materiału.
Co to jest deepfake w rozumieniu AI Act?
Zgodnie z AI Act deepfake to wygenerowany lub zmanipulowany przez AI obraz, materiał audio albo wideo, który przypomina istniejącą osobę, przedmiot, miejsce, podmiot lub zdarzenie i może zostać niesłusznie uznany za autentyczny lub prawdziwy.
Aby materiał został uznany za deepfake, powinny zostać spełnione łącznie trzy warunki:
- obraz, nagranie audio lub film został wygenerowany albo zmodyfikowany przy użyciu AI;
- materiał wykazuje odpowiednio wysoki stopień podobieństwa do przedstawianej osoby, rzeczy, miejsca, podmiotu lub zdarzenia;
- odbiorca może niesłusznie uznać przedstawioną treść za autentyczną albo prawdziwą.
Komisja Europejska wskazuje, że przy ocenie należy uwzględnić nie tylko stopień podobieństwa, lecz także przekaz materiału, przewidywany sposób i kontekst jego wykorzystania oraz oczekiwania odbiorców. Znaczenie ma więc nie samo zastosowanie AI, ale również to, jakie wrażenie materiał wywołuje u osób, które się z nim zapoznają.
Deepfake może przedstawiać nie tylko człowieka. Definicja obejmuje również obrazy, dźwięki i filmy przypominające istniejące przedmioty, miejsca, podmioty lub zdarzenia. Tekst wygenerowany przez AI nie jest natomiast deepfake’iem – obowiązek oznaczania określonych tekstów został odrębnie uregulowany w art. 50 ust. 4 AI Act.
Jakie materiały mogą zostać uznane za deepfake?
Za deepfake może zostać uznany przykładowo:
- syntetyczny głos naśladujący konkretną osobę;
- film, w którym zmieniono wypowiedź rzeczywistego przedsiębiorcy, polityka lub innej osoby;
- materiał wideo przedstawiający realną osobę wykonującą czynność, której w rzeczywistości nie wykonała;
- wygenerowane nagranie wydarzenia, które nie miało miejsca, ale zostało przedstawione jak autentyczna relacja;
- obraz realnego produktu, miejsca lub osoby umieszczonych w fałszywym kontekście, jeżeli odbiorca może uznać przedstawioną sytuację za prawdziwą.
Przykładowo film wygenerowany z wykorzystaniem AI, w którym prezes spółki rzekomo informuje o upadłości firmy, może stanowić deepfake, jeżeli materiał przypomina autentyczne nagranie i może zostać uznany za prawdziwy. Podobnie należy ocenić syntetyczne nagranie głosowe naśladujące konkretną osobę i przypisujące jej wypowiedź, której nigdy nie udzieliła.
Sama wysoka jakość albo fotorealistyczny charakter materiału nie przesądza jednak jeszcze o uznaniu go za deepfake. Każdorazowo trzeba ocenić ryzyko powstania fałszywego wrażenia autentyczności.
Kiedy materiał wygenerowany przez AI nie będzie deepfake’iem?
Materiał co do zasady nie będzie deepfake’iem, jeżeli z jego treści lub kontekstu jednoznacznie wynika, że nie przedstawia autentycznej osoby, sytuacji lub wydarzenia.
Może to dotyczyć w szczególności:
- wyraźnie fantastycznej lub abstrakcyjnej ilustracji;
- fikcyjnego awatara, który nie przypomina konkretnej osoby i nie jest przedstawiany jako prawdziwy człowiek;
- oczywistej karykatury;
- efektów specjalnych i sztucznie wygenerowanego tła w filmie, jeżeli odbiorcy nie oczekują, że materiał dokumentuje rzeczywistość;
- standardowej obróbki technicznej, która nie zmienia zasadniczego znaczenia przekazu.
Komisja Europejska wskazuje przykładowo, że generowanie scenografii, efektów specjalnych oraz standardowa obróbka stosowana przy produkcji filmowej zazwyczaj nie powodują, że materiał zostanie uznany za autentyczny lub prawdziwy, jeżeli jego kontekst nie wywołuje takich oczekiwań u odbiorców.
Jak oznaczyć deepfake zgodnie z art. 50 AI Act?
Jeżeli materiał stanowi deepfake, podmiot stosujący system AI powinien ujawnić, że obraz, nagranie lub film został sztucznie wygenerowany albo stanowi treść zmodyfikowaną przez AI.
Informacja powinna być:
- jasna i łatwa do odróżnienia od pozostałej treści;
- widoczna albo słyszalna dla odbiorcy;
- przekazana najpóźniej przy pierwszym zetknięciu z materiałem;
- dostępna bez konieczności używania specjalnych narzędzi lub wykonywania dodatkowych czynności.
Samo techniczne oznaczenie zapisane w metadanych przez dostawcę systemu nie wystarcza do wykonania obowiązku spoczywającego na podmiocie publikującym deepfake. Odbiorca musi otrzymać czytelną informację o sztucznym pochodzeniu lub modyfikacji treści.
W przypadku deepfake’u będącego częścią utworu o wyraźnie artystycznym, twórczym, satyrycznym, fikcyjnym lub podobnym charakterze obowiązek oznaczania treści AI nie znika. Informację można jednak przekazać w sposób dostosowany do charakteru utworu, tak aby nie utrudniała jego prezentacji ani odbioru.
Czy tekst napisany z pomocą AI trzeba oznaczyć?
Nie każdy tekst przygotowany z pomocą ChatGPT lub innego systemu AI wymaga oznaczenia. Obowiązek oznaczania treści generowanych przez AI na podstawie art. 50 ust. 4 AI Act dotyczy tekstu, który łącznie:
- został wygenerowany lub zmodyfikowany przez system AI;
- jest publikowany w celu informowania społeczeństwa;
- dotyczy sprawy leżącej w interesie publicznym.
Samo wykorzystanie AI jako narzędzia pomocniczego nie przesądza więc jeszcze o konieczności dodania informacji, że tekst został wygenerowany przez sztuczną inteligencję.
Jakie teksty dotyczą spraw interesu publicznego?
Za sprawy leżące w interesie publicznym mogą zostać uznane w szczególności zagadnienia dotyczące polityki i procesów demokratycznych, administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, praw podstawowych, bezpieczeństwa, zdrowia publicznego, ochrony środowiska lub bezpieczeństwa konsumentów.
Pojęcie to może obejmować również istotne wydarzenia gospodarcze, finansowe, naukowe lub kulturalne, jeżeli są one przedmiotem debaty publicznej. Zasadniczo zatem tekst firmowy, opis produktu, wpis sprzedażowy lub materiał marketingowy nie będzie objęty obowiązkiem oznaczania treści AI.
Kiedy weryfikacja tekstu przez człowieka zwalnia z oznaczenia?
Oznaczenie nie jest wymagane, jeżeli tekst został poddany rzeczywistej weryfikacji przez człowieka lub kontroli redakcyjnej, a za jego publikację odpowiedzialność redakcyjną ponosi osoba fizyczna albo prawna.
Weryfikacja powinna obejmować merytoryczną treść materiału, w tym fakty, źródła, wnioski i wiarygodność przekazywanych informacji. Osoba dokonująca kontroli powinna mieć odpowiednią wiedzę oraz rzeczywistą możliwość zaakceptowania, zmiany albo odrzucenia tekstu.
Samo poprawienie literówek, gramatyki, stylu lub formatowania nie stanowi wystarczającej kontroli. Nie wystarczy również formalne zatwierdzenie tekstu bez zapoznania się z jego treścią.
Jak firma powinna przygotować się do stosowania art. 50 AI Act?
Przygotowanie firmy do stosowania art. 50 AI Act powinno rozpocząć się od ustalenia, w jaki sposób sztuczna inteligencja jest wykorzystywana do tworzenia, modyfikowania i publikowania treści. Samo sporządzenie listy używanych narzędzi nie wystarczy, konieczne jest również określenie roli przedsiębiorcy i przypisanie odpowiedzialności za realizację poszczególnych obowiązków.
Przedsiębiorca powinien w szczególności:
- zinwentaryzować narzędzia wykorzystywane do tworzenia lub modyfikowania tekstów, obrazów, nagrań audio i materiałów wideo;
- ustalić, czy wobec danego systemu firma występuje jako dostawca, czy jako podmiot stosujący;
- rozdzielić techniczne oznaczanie treści generowanych przez AI od obowiązku przekazywania czytelnej informacji odbiorcom;
- wskazać osoby odpowiedzialne za publikację materiałów, ich kontrolę merytoryczną i stosowanie oznaczeń;
- przygotować wzory komunikatów dotyczących chatbotów, deepfake’ów oraz tekstów publikowanych w sprawach interesu publicznego;
- sprawdzić, czy wykorzystywany CMS, platforma lub serwis społecznościowy zachowuje techniczne oznaczenia i metadane;
- określić sposób dokumentowania kontroli człowieka lub kontroli redakcyjnej;
- uregulować obowiązki agencji marketingowych, freelancerów, twórców i innych podmiotów przygotowujących treści na zlecenie firmy;
- przeszkolić pracowników odpowiedzialnych za tworzenie, zatwierdzanie i publikowanie materiałów.
Praktyczne wskazówki dotyczące wdrażania tych obowiązków zawiera opracowany na poziomie unijnym Kodeks praktyk dotyczący przejrzystości treści generowanych przez AI (Code of Practice on Transparency of AI-Generated Content). Kodeks opisuje m.in. sposób projektowania i umieszczania oznaczeń, organizację wewnętrznych procesów zgodności, szkolenie personelu oraz kontrolę prawidłowości oznaczania deepfake’ów i określonych tekstów.
Kodeks ma charakter dobrowolny i nie zastępuje wymagań wynikających bezpośrednio z art. 50 AI Act. Może jednak stanowić praktyczne narzędzie pomagające przedsiębiorcy wykazać, że przyjęty sposób oznaczania treści AI jest zgodny z wymogami rozporządzenia. Komisja Europejska i Rada ds. AI uznały go za odpowiednie narzędzie wspierające wykonanie obowiązków z art. 50 ust. 2, 4 i 5 AI Act.
Jakie kary grożą za naruszenie art. 50 AI Act?
Naruszenie obowiązków przejrzystości określonych w art. 50 AI Act, w tym brak wymaganego oznaczenia treści AI lub nieprawidłowe poinformowanie odbiorców, może skutkować administracyjną karą pieniężną do 15 mln euro. Jeżeli naruszenia dopuściło się przedsiębiorstwo, kara może wynieść do 3% jego całkowitego rocznego światowego obrotu z poprzedniego roku obrotowego – zastosowanie ma wyższa z tych wartości. W przypadku małych i średnich przedsiębiorstw, w tym start-upów, maksymalną karę wyznacza natomiast niższa z tych wartości.
Nałożenie maksymalnej sankcji nie jest automatyczne. Przy podejmowaniu decyzji o wymierzeniu kary i ustalaniu jej wysokości organ powinien uwzględnić m.in. charakter, wagę i czas trwania naruszenia, jego skutki, liczbę osób dotkniętych naruszeniem, stopień odpowiedzialności przedsiębiorcy, zastosowane środki techniczne i organizacyjne, współpracę z organem oraz działania podjęte w celu ograniczenia szkody. Kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Odpowiedzialność może więc dotyczyć zarówno dostawcy, który nie zapewnił wymaganego technicznego oznakowania i wykrywalności treści, jak i podmiotu stosującego, który nie ujawnił, że opublikowany deepfake lub określony tekst został wygenerowany albo zmodyfikowany przez AI. Obowiązki z art. 50 zostały wprost objęte sankcjami przewidzianymi w art. 99 ust. 4 AI Act.
Zasady działania polskich organów nadzoru oraz krajowych postępowań opisujemy w artykule: Ustawa o sztucznej inteligencji podpisana – kiedy wchodzi w życie i co zmienia dla firm?
Wsparcie prawne w zakresie oznaczania treści AI
Kancelaria Prawna Krysztoforski zapewnia przedsiębiorcom wsparcie prawne w obszarze IT i nowych technologii, obejmujące również analizę obowiązków wynikających z art. 50 AI Act. Pomagamy ustalić, czy wykorzystywane przez firmę chatboty, grafiki, nagrania, filmy, teksty i materiały marketingowe podlegają obowiązkowi oznaczania treści AI.
W ramach obsługi prawnej przedsiębiorców możemy przeanalizować rolę firmy jako dostawcy lub podmiotu stosującego system AI, ocenić proces tworzenia i publikowania treści, przygotować zasady oznaczania treści generowanych przez AI oraz opracować wzory komunikatów przeznaczonych dla odbiorców.
Firmom prowadzącym sprzedaż internetową i korzystającym z chatbotów, automatycznie tworzonych opisów produktów lub materiałów reklamowych zapewniamy również obsługę prawną e-commerce, uwzględniającą obowiązki informacyjne i zasady przejrzystej komunikacji z użytkownikami.
Jeżeli treści przygotowują zewnętrzne agencje, freelancerzy lub inni wykonawcy, wsparcie może obejmować także przygotowanie i opiniowanie umów oraz dokumentów gospodarczych. W umowach warto określić m.in. zasady korzystania z narzędzi AI, odpowiedzialność za oznaczenia, obowiązek zachowania metadanych oraz sposób weryfikacji treści przed publikacją.
Zapraszamy do kontaktu, jeżeli chcą Państwo zweryfikować, czy w działalności firmy powstaje obowiązek oznaczania treści AI oraz jakie procedury, oznaczenia i postanowienia umowne należy wdrożyć, aby ograniczyć ryzyko naruszenia AI Act.